فیلمی به کارگردانی لدرر در طول یک کنفرانس سه روزه که خودش در شیکاگو سازماندهی کرده بود و بر اساس روش تاویستوک طراحی شده بود؛ پروژه‌ای که شامل جذب ۳۰ شرکت‌کننده، جلب همکاری ۱۰ روان‌شناس آموزش‌دیده در این روش و هدایت یک گروه فیلم‌برداری بود. الگوهای پیچیده‌ای از کلیشه‌سازی و دیگر تصویرسازی‌های هویتی از طریق بحث‌های شرکت‌کنندگان پدیدار می‌شود؛ اقتدار به چالش کشیده می‌شود، پذیرفته می‌شود و سلب می‌گردد؛ و بینندگان نیز با آگاهی شرکت‌کنندگان از نیروهای ذهنی فراتر از مرزهای تحمیل‌شده سیستم کنفرانس، درگیر ماجرا می‌شوند.